شیرین سازی نفت و گاز

شیرین سازی نفت و گاز

علاوه بر جدا کردن آب ، نفت و NGL یکی از مهمترین بخش های فرآوری گاز جدا کردن دی اکسیدکربن و گوگرد می باشد. گازهایی که از منابع نفتی حاصل می شوند، عمدتا حاوی مقادیر متفاوتی سولفید هیدروژن و دی اکسید کربن هستند. این گاز طبیعی به دلیل بوی بد حاصل از محتویات گوگردی آن«گاز ترش»نامیده می شود.

شیرین سازی نفت و گاز

گازی گه هیدروژن سولفات (ترکیبات گوگردی) و دی اکسید کربن در آن موجود نباشد را گاز شیرین(Sweet Gas) می گویند.
عمل یا اعمالی که باعث خارج ساختن ترکیبات گوگردی از نفت و یا گاز می گردند را شیرین سازی گاز می گویند. گاز ترش (Sour gas) در خود گوگرد و یا ترکیباتی از گوگرد دارد که حتما باید از آن خارج شود زیرا هم محصول پالایش شده را نامرغوب می سازد و هم برای وسایل و دستگاهها زیان آور هستند. البته گوگرد خارج شده در صنعت مورد استفاده قرار می گیرد.

چرا ترکیبات گوگردی (H2S content) و دی اکسید کربن (CO2) باید از گاز جدا شوند ؟

1) هر دو این گازها در هنگام سوختن ، گازهای سمی تولید می کنند. H2S در هنگام سوختن SO2 وSO3 تولید می کند که هر دوی این گازها سمی هستند. (CO2) در غیاب اکسیژن مونوکسید کربن تولید می کند که گازی سمی است.
2) از آنجایی که این گازها تقویت کننده خاصیت خورندگی هستند لذا این گازها باید حذف شوند تا از خوردگی فلزات جلوگیری شود
3) مقدار زیاد (CO2) باعث می شود تا خاصیت گرم کنندگی گاز کاهش یابد.

انواع روشهای تصفیه گاز:

  • جذب در فاز جامد
  1. جذب فیزیکی (غربالهای مولکولی)
  2. جذب شیمیایی (اکسید آهن)
  • جذب در فاز مایع
  1. جذب فیزیکی (fluor,Purisol, sulfinol)
  2. جذب شیمیایی (آمین ها,فرایندهای کربنات )

عوامل موثر در انتخاب فرایند شیرین سازی نفت و گاز :
– نوع ناخالصی که باید از گاز جدا گردد
– میزان غلظت ناخالصی و حد نشانه خلوص گاز
– جذب انتخابی گازهای اسیدی
– میزان گاز ترش و شرایط دما و فشار گاز
– عملی بودن و مطلوب بودن واحد بازیافت گوگرد
– اقتصادی بودن فرایند

به اشتراک گذاری این مطلب