شیرین سازی آب دریا

آب شیرین کن دریایی

شیرین سازی آب دریا

آب شیرین کن

گرچه شیرین سازی آب دریا ظاهراً با طیفی از اثرات مفید اقتصادی- اجتماعی، بهداشتی و زیست محیطی به دلیل تامین آب آشامیدنی با کیفیت بالاو بدون آسیب رسانی به اکوسیستم های طبیعی و منابع آب شیرین همراه است، ولی به علت داشتن اثرات منفی بالقوه، همواره نگرانی هایی را ایجاد می نماید.

این نگرانیها عمدتا مربوط به تخلیه های شیمیایی و تغلیظ شده به محیط است که ممکن است موجب زوال و آسیب رسانی به کیفیت آبهای ساحلی شده و حیات آبزیان را تحت تاثیر قرار دهند. همچنین باعث انتشار آلاینده های هوا که به فرآیندهای انرژی خواه نسبت داده می شوند، گردد.

بسیاری از اثرات زیست محیطی بالقوه ناشی از فرآیندهای شیرین سازی آب دریا توسط کارخانه های آب شیرین کن در کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس مانند دیگر صنایع و تاسیسات وجود دارد. البته شدت و ضعف این اثرات می تواند به نوع فرآیند شیرین سازی آب و تکنولوژی خاص آن روش نیز بستگی داشته باشد. به هین منظور تلاش می شود تا در مجموعه چند قسمتی این مقاله به صورتی گذرا به تکنیک ها و انواع فرآیندهای رایج نمک زدایی در سطح جهان و منطقه اشاره شود تا ملاک مقایسه ای مناسبی باشد برای ارزیابی اثرات محیط زیستی تاسیسات آب شیرین کن به ویژه بر اکوسیستم های دریایی که شاید متأثرترین پذیرنده محیطی در این خصوص باشد.

امروزه فرآیندهای مختلفی برای شیرین سازی آب دریا وجود دارد که از مهمترین این فرآیندها می توان به فرآیند اسمز معکوس (RO)، تبخیر ناگهانی چند مرحله ای (MSF )، تقطیر چند مرحله ای (MED )، متراکم سازی بخار آب (VC)، الکترو دیالیز (ED) و غیره اشاره کرد. که در این میان فرآیند اسمز معکوس و فن آوری تبخیر ناگهانی چند مرحله ای با بالاترین میزان ظرفیت نمک زدایی، پیشرو هستند.

به اشتراک گذاری این مطلب